Breidend van oceanische bodem

Dit staand razgadat een van de grotste hersengymnastiek van de natuur, werden in 60 gg gekregen. XX eeuw, poosje niet op sushe, op welke wijze het is mogelijk zou om zijnen, en beneden tolshchei wateren - op de wereldzee dag op te wachten.

Vandaag wij weten over Land tal van wat was naar incomprehensibly wetenschappelijke workshop anders wat-nibud 40 jaren geleden. Naar ons van de gewetene aanleiding van de aardbevingen en de plotselinge huiduitslagen van vulkanen. Wij weten, waarom in de boezem pokrytoi door de sneeuwen van en ldami Alaska zetelen bogateishie de waterbekkens van de olie gevormd van ostankov minuut marinier beest en planten. Wij begrijpen ook, vanwaar op De Europa noord de ruime borgsommen nam van het steenkool, bron welk was okamenevshaya tropische begroeiing.

Dreifuiushchie continents

Antwoordt naar alle deze hersengymnastiek werden, gekregen wanneer in 60 gg. Meerderheid wetenschappers accepteerde, tenslotte, de theorie van dreifuiushchikh continents, verkondigd Duits meteorologom Alfredom Vegenerom anders in 1915 g. Waarom academische gemeenschap ponadobilos stolko kloken, om bevestiging ernaar theorie?

Op het dit was meerdere aanleidingen. Om met te beginnen, Vegener was van niet geoloog. Met betrekking tot woorden geophysics Eduarda Bullarda, het was partijlid niet van dat vakvereniging, en daarvandaan geoloogen niet het accepteerden in ernstig. Seconde, hoewel Vegener beschouwde die continents worden verhuisd, of dreifuiut, het opperde niet van noch uitduiding naar de aanleidingen van deze werkwijze.

Oceanische dop

In 60 jaren werden aanneembare gegevens staand gekregen, aan een evenwicht, naar "affirm" de theorie van dreifuiushchikh continents en om de samenstel van bewegende delen van dit verschijnsel te vestigen. Poosje bewijsmaterialen werden niet op de zelve continents, en in de wereldzeeen en beneden hun bodem gevonden.

De oppere ferme capsule van Land zijn litosphere - hedenen ferm stratum door de lijvigheid omstreeks 100 km en omvatt aardse dop (oceanisch en continentaal) en hoofd mantii (stratum verblijvend rechter beneden aarden dop). Het hoofdstuk landsgrens tussen aarden dop en mantiei beheerste vlak Mokhorovichicha (verkort Mokho) termed zo in de eerbewijs van zijn ontdekker, jugoslaaf geoloog Andreya Mokhorovichicha (1857 -1936).

Oceanische dop groot onderscheidt van continentale. Ze verreweg tonshe en werd praktisch helemaal voor laatst 200 mln gevormd. Jaren oud zijn zeer kleine term in de gedragse beta's van Land vormend 4 600 mln. Jaren oud. Anders dan presteert het, continentale dop veel dikker, en zijn leeftijd in losse plaatsen 3 000 mln. Jaren oud.

Sredinno-oceanisch khrebty

Hoewel door de better half het vlak van oceanische bodem molteken, hier onderkennen van twee basis relefa: Khrebty en groeft. Sredinno-oceanische ruggengraat - deze alpene ketting door de lengte omstreeks 80 000 km en pieken door het hoogtepunt tot toe 4500 m. Tussen eerst onderzochte stadsdelen deze onderzeeboot gryady was Atlantische ruggengraat. Het wordt Ijsland op de noord tot toe krokhotnogo vulkanicheskogo eiland Tristan-ja-kunia op het zuiden, dan ogibaet Kaap De Goede Hoop en eenheden van khrebtami Indiaan en Bedaard wereldzeeen onttrokken aan. Net zo in andere eerste beginselen van het systeem, in Atlantische ruggengraat onderkennen centrale riftovuiu vallei door de breedte omstreeks 50 km en diepte 2 km. Op alle spanne van Sredinno-oceanische ruggengraat domineren onderzeeboot vulkanen.

Door de plaatsen oceanisch khrebty uitgekomen op het vlak in de vorm van de eilanden. De ruimst van de eilanden een zodanige is Ijsland. Afstandelijk van khrebtov treffen gedeeld vulkanicheskie apices genaamd door de onderzeeboot bergen. Tal van hen klimmen overheen het vlak van de wereldzee en zullen eilanden vormen, door het voorbeeld welk legt Hawaiian ketting voor.

Onderzeeboot khrebty waren worden in 50 gg gevonden. Door de marine geoloogen van Columbia universiteit (USA). Zij ook boven dat lijvigheid verduidelijkten van aarden dop beneden de wereldzeeen stileert allemaal 6-7 km, terwijl beneden continents ze presteert 30-40 km. Dit feit eerst aanwijzing legde op wat het bed van de wereldzee "molozhe" continentaal voor.

Theoretische vernieuwing

In 1950 g. Garri Gess, de professor van Princeton universiteit (USA), op het terrein van deze twee ontdekkingen verkondigde de theorie spredinga (van de uitbreiding) van oceanische bodem, is akkoord gaan welk oceanische bodem alsmaar razdvigaetsya in de kanten van de onderzeeboot khrebtov. Met betrekking tot het berekening, nieuwe oceanische bodem werd op een snelheid meerdere santimetrov per annum - tamelijk snell gemaakt, om alle abyssal oceanisch bed werd voor laatst 200 mln gevormd. Jaren oud.

In zodanig tempoes of Land exclusief snel vergroot in de afmeting (die, duidelijk, niet zo), ook niet met nieuwe oceanische dop iets verrees. Gess beschouwde dat oceanische dop werd met gelijke snelheid vernietigd, als werd gevormd. Maar waar en hoe?

Eerlang antwoorden het gekregen. Mee de verstrijkt kust geslachten van wereldzeeen het een aantal van abyssal gleufen. Het is zo, een daarvan wordt mee alle pacific kust van Zuid Amerika gehoosd, en het meeste diep is Marianskii gleuf diepte 11 022 m situeerde nedaleko van het eiland Guam in Stille zuidzee. Gess dat oceanische dop beschouwde in deze gleufen back gaat in mantiiu onder.

Het aanname betuigde omstreeks de verbinding van de motie van de dop met konvektsionnymi lopen in mantii. Konvektsionnye lopen - deze ronde moties in het vocht of handelbaar materieel, napodobie die welk kunnen worden in de kook kashe gezien. Zij schijnen beneden de handeling van ascendant smoorhi toeloopen. De theorie van professor Gessa wordt door het feit welk intensiteit van smoorhi loop erkennen, of de snelheid van de kweken van de warmte, van Het land pit om in de gebieden khrebtov zeer groot te komen bovendrijven. Ze vermindert in de werkwijze van de verhuizing van hen en presteert kleinst mogelijke hoeveelheid in de gleufen. Maar voor de theorie provement werd meer van de feiten genodigd hebben, en hen bevoorraadden zelve Land. Onze planeet is gigantische magneet, en namelijk zijn magnetische veld veroorzaakt het kompas pijl om op de noord te wijzen. In de onderrichting van de toeloopen van vulkanicheskoi lava nieuw ras altijd een gebeten namagnichivaetsya volgens magnetisch veld Daalt.

Magnetische prompts

Op het begin 60 wetenschappers waarde ontdekking maakten. In buxirovanii de onderzoek en rechtbanken ontwerpen van magnetische verklikkers met betrekking tot de wereldzee bodem waren worden alternant schrappen van het zwak en sterke magnetisme gevonden. Langszij een van rechtbanken zoekende Indische Oceaan, de wetenschapper verbleef van Cantabrigian universiteit Drammond Metiuz.

Het vertelde omstreeks de opening te the post studeren van de universiteit Fredu Vainu af. Ijdel begrepen die magnetische schrappen zijn de belangrijk provement van de juistheid van de theorie Gessa omstreeks spredinge oceanische bodem. In de september 1963 g. Ijdele en Metiuz veronderstelling stelde omstreeks de verbinding van alternant magnetische schrappen met de cyclische variatie van de magnetische deurposten van Land voor, wanneer magnetische noord wordt door magnetisch zuid.

Applicated deze theorie naar oceanische khrebtam, zij beslooten: In breidend van oceanische bodem de alternant bloc contrarily van namagnichennogo materieel raskhodyatsya van het centrum van de ruggengraat naar en zalegaiut parallel het kam.

Snelheid spredinga

Op het moment leix enkel wetenschappers erkend dat magnetische veld van de planeet werkelijk beweegt de polyarnost. Eerstdaags na de vervaardiging geweten van de theorie Vaina en Metiuza de groepering van de wetenschappers van geologische aanwending USA gezete koers Alanom door Coca cola, ontdekkene voetspooren peremagnichivaniya in continentale rassen praktisch op alle continents en ontdekten, van die polyarnost rassen gevormd in een en gelijke tijdsverloop, is gelijk.

Stellende de leeftijd van de onderzeeboot afgronden van nabij Sredinno-Atlantische ruggengraat, wetenschappers verduidelijkten boven die met betrekking tot beide het kant oceanische bodem razdvigaetsya op een snelheid 2 cm per annum, t. Door hem. Atlantische Oceaan neemt op een snelheid 4 cm per annum, en vandaag het op 80 m shire, dan in de tijdperken van Jesus Khrista toe.

In andere wereldzeeen snelheid spredinga hoger boven, bijvoorbeeld, in iu.-In. De delen van Stille zuidzee in anderhalf tijdperk. Het is toch, wereldzee geworden shire, omdat op okrain continents oceanische bodem loopt niet in mantiiu terug.

Rode zee is een van de meeste nakomeling op Land. Net zo in Atlantische Oceaan, erin bestaan sredinnyi ruggengraat, en snelheid spredinga hier presteert ~2 cm per annum, daarvandaan Arabische schiereiland beet door beet otdalyaetsya van Afrika. Deze zee is een deel van ruime breuk in litosphere, tyanushchegosya van Naar het oosten-afrikaan riftovoi systeem tot toe de delven van Dode Zee in Israel. Wetenschappers beschouwen die in aankomend dit systeem kunnen in de zee zich draaien.

Tektonika borden

Vandaag erkend is dat feit welk continents en oceanische bodem - deze losse borden boekten met betrekking tot vlak mantii betreffende elkaar over. Deze werkwijze is gekant beneden de titel van tektonika borden en de structurele eigenaardigheden beschrijft van aarden dop. Term "tektonika" letterlijk "onderrichting" bedoelt.

Borden eigentijds inzonderheid ferme bloc samengestelde uit aardse dop en bovenste ferm onderdeel mantii, met andere woorden - van litosphere. Beneden ferm mantiei resideert astenosfera - handelbaar of polurasplavlennaya onderdeel mantii, zalegaiushchaya op de diepte tussen 100 km en 200 km van aarden vlak.

Bestaat van ongeveer 15 ruime borden en een grote velen gering een of anders. Borden worden oceanisch khrebtami onderverdeeld. Khrebty en hun vallei zijn zones tektonicheskikh razlomov. Met betrekking tot beide leden van de ruggengraat van het bord otdalyaiutsya in tegengestelde aanwijzing.

Oceanische gleufen schijnen in de buil van twee borden. Wanneer een van borden loopt en verhuizingen vandaan in lager onderdeel mantii, ze pododvigaetsya beneden ander bord terug. Zodanig gebied van de gleufen heet door de zone subduktsii.

De landsgrenzen van het hoofdstuk van de borden

Besta van drie type van landsgrenzen tussen borden. Terzijde van twee als vroeg als beschouwde door ons (landsgrens met betrekking tot ruggengraat, of landsgrens ontwerpen, en de landsgrens van de zone subduktsii) er is ook landsgrens transformnogo razloma. Zijn ook naam door behoudende landsgrens, omdat in dit geval massa van litosphere verblijf onveranderd - verbouwt niet en zakt niet.

Transformnyi razlom - deze breuk van landsgrens ontwerpen op juiste hoeken. Oceanisch khrebty worden bespreryvnoi door de draad - nu niet gehoosd en alweer zij wijken rechtsom of leftward af, wanneer bord de richting verandert van de motie.

De landsgrenzen van de borden altijd verstrijken niet parallel styku van oceanische en continentale dop. Borden dikwijls sluiten van in zowel type van dop, als tal van hen worden hoek-wijs gekruist. Enkel borden schuiven met betrekking tot andere in de buil. Het meeste gewetene voorbeeld is gebied op de west kust van Noord-Amerika, waar landsgrens tussen borden wordt razlomom San-andreas gestempeld.

Druk of rastyazhenie

Wanneer Ijdele en Metiuz voor het eerst schoorde die geschiedt van spreding de bodem van de wereldzee, het werd verondersteld die verhuizer boekende borden, tkomt uit oceanisch khrebtov voor, waar alsmaar zullen nieuwe dop vormen.

Navolgende onderzoeken manifesteerden dat belangrijkste verhuizer is niet rastyazhenie vlakken oceanisch khrebtov, en de druk van de zones subduktsii - van de plaatsen, waar oude dop vtyagivaetsya back in mantiiu en pereplavlyaetsya. Met andere woorden, litosphere wordt op oceanisch khrebtov, veeleer bespannen dan chips beneden de handeling van inner machten.